Landelijke demonstratie tegen racisme en fascisme

De tsunami is onderweg. Zwijgen is meedoen.

De democratische rechtsstaat wordt niet in één klap afgeschaft. Zij wordt langzaam uitgehold. Rechten verdwijnen stukje bij beetje. Demonstreren wordt ingeperkt. Kritiek wordt gecriminaliseerd. Racisme schuift van de marge naar het midden en wordt beleid.

Tegelijkertijd worden zorg, onderwijs en betaalbaar wonen afgebroken. Ongelijkheid groeit. Uitsluiting wordt genormaliseerd. Dit is geen crisis en geen ongeluk. Dit is een politieke richting.

Eeuwen van kolonialisme, oorlog, genocide, milieuvervuiling en economische uitbuiting werken door tot op vandaag. Altijd zijn het dezelfde groepen die de prijs betalen: inheemse gemeenschappen, Aziatische en Zwarte mensen, Palestijnen, moslims en Joden, Roma en Sinti, mensen met een beperking, ongedocumenteerde mensen, vluchtelingen, vrouwen, queer- en transpersonen.

Deze geschiedenis kennen we allemaal en is geen verleden. Ze past zich aan, verandert van taal en gezicht, maar verdwijnt niet.

Vandaag zien we hoe uitsluiting wettelijk wordt vastgelegd. Ongedocumenteerde mensen worden strafbaar gesteld om hun bestaan. Mensen die hier zijn geboren en ongevraagd een dubbele nationaliteit hebben, raken hun burgerschap kwijt of zien het in twijfel trekken. Dat is geen veiligheid. Dat is racisme. Wie dit herkent en zwijgt, stemt toe.

Wat hier gebeurt staat niet op zichzelf. Vanuit de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk waait autoritair beleid over. Vrouwenrechten worden teruggedraaid. Trans personen verliezen medische zorg en hun identiteit. Migranten worden opgejaagd. Vaak onder het mom van bescherming en gelijkwaardigheid.

Pijnlijk en veelzeggend is dat sommige van deze aanvallen worden gelegitimeerd of zelfs geïnitieerd door organisaties die zich presenteren voor gelijkwaardigheid te zijn.

Dat is geen paradox, maar een herkenbaar patroon: fascisme nestelt zich bij voorkeur in bestaande structuren en gebruikt de taal van bescherming om uitsluiting te rechtvaardigen.

De herverkiezing en normalisering van figuren als Trump laat zien hoe snel de ondenkbare politiek realiteit wordt, en zijn internationale steun in beweging is.

Fascisme kondigt zich niet aan. Het verspreidt zich als een olievlek. Langzaam. Berekenend. Tot het overal zit.

Wij weigeren een samenleving waarin sommige levens minder tellen dan andere.

Wij weigeren tweederangs burgerschap.

Wij weigeren een toekomst waarin afkomst bepaalt hoeveel rechten je hebt.

Voor ons is er een rode lijn.

Dit is geen debat waarin we vast zitten. Dit is een keuze.

Dit is niet de strijd van enkelen. Dit is de strijd van ons allen, hier en wereldwijd.

Verzet is geen identiteit, maar een praktijk.

Het betekent je organiseren, je stem laten horen, je inzetten en solidariteit tonen.

KOM NAAR DE LANDELIJKE DEMONSTRATIE SAMEN TEGEN RACISME EN FASCISME OP ZATERDAG 21 MAART 2026 OP DE DAM IN AMSTERDAM

21 maart is de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie. Zestig jaar later is het geen herdenking maar een alarmsignaal. Het is niet minder geworden. Het is erger.

Daarom komen wij samen, laten wij ons zien en weigeren wij te zwijgen.

Vrijheid, gelijkheid en menselijkheid zijn geen gunsten.

Het zijn rechten. En die verdedigen we samen.

!NO PASARAN!

[Comité 21 maart (bron/bron)]